Kurtlanmış Kuzular!
Yazan: Murat Tarih: Şub 25th, 2009 | Kategori:: Şiirlerimiz
Kurt, kuzuya denk gelir; bir derenin yanında…
İkisi de susamış. karşılaşma anında.
Kurt üst taraftan ulur;su içtikçe kudurur
Hır çıkarmak amacı; kuzuyu paylar durur!
“Suyumu bulandırdın…” diye kuzuya çatar ;
Bin bir yalan dolanla , ona iftira atar .
“Su senden bana doğru, akarken bulanır mı?”
Kurt niyeti bozunca; emmi,dayı tanır mı?
Kurt, dişlerini sıkar. “Hakkımda …”diye hırlar
“İleri geri atmışsın, altı ay önce kadar…”
“Bu hayatta yoktum ki altı ay öncesinde ;
O, başkası muhakkak; ben değilim kesinde. “
O zaman der:” babandı.. “kurt,kuzuya abandı
Kuzu boşa çırpınır; kurt gövdeye dadandı
Kurt, gövdeden kemirir; nice çamlar devirir!
Yer, durmadan semirir; ne dümenler çevirir!
Murat CANBOLAT
Rağbet: 16% [?]
koyun postuna bürünmüş kurtlar
sisli havada pusudalar
uyanık olmazsan
kurtlar sofrasında meşk var……….yürek sesi bir dörtlükte benden affınıza sığınarak
Anlamı bol ve geniş bir şiirdi…
tebrikler….