EDEBİYAT MEVSİMİ ''mevsimlerin en güzeli''

KIŞA YAKARIŞ

Kar dolaştı sessizce gergefinde gecenin

Ölüm düştü önüne ters esen rüzgârlarla.

Kâbusunda kayboldu bu kara bilmecenin

Bir kelebek misali gökten yağan karlarlarla.

________Ömre kışı getirdin işledin nakış nakış

________Buradan gideceksin bilmem hangi yana kış?

İlkbahara ilk adım değil miydi amacın?

Doğaya gebe kalan toprağı canlandırmak?

Ölümü kusuyorsun üzerine muhtacın

Korkunun kokusuyla akıyor şimdi ırmak.

________Vakitsiz ölüm verdin ondan bu ağıt yakış

________Kalemime kan düştü uyuyor mu kana kış?

Düş toplarken çocuklar gecenin kanadından

Zehir sızdı bacadan karanlık ecel döktü.

Umutla bahsederken ölüm akan adından

Gözyaşları kurudu soğuk bir buğu çöktü.

________Göğe uçan kuş gibi bacadan koşan akış

________Soğuktan mı korktun ki sebep oldun cana kış?

Uzaklaştı ufuklar kara tren hızıyla

Ateşli basamaklar önlerinde yükseldi.

Daldı sonsuz uykuya yürek yakan sızıyla

Gözlerde coşan neydi, bu nasıl büyük seldi?

________Azametin bu muydu cana ölüm bırakış?

________Sen gidersin kar yağar her zaman vatana kış.

Kartopu oynayacak, koşacak, kayacaktı

Senin düşünden çalıp düşecekti bahara.

Kardelen gibi kalkıp yılları sayacaktı

Işıkları söndürdü beyazdan tüten kara.

______ Daha önce gördün mü böyle acı bir bakış?

______ Kaç cana sebep oldun yakıştı mı sana kış?

                                                               AFET KIRAT

Rağbet: 24% [?]