EDEBİYAT MEVSİMİ ''mevsimlerin en güzeli''

İlk kez böyle öpüştük…Tutkusuz,zor bir günde
Alt dudağın bendeydi,üst dudağın sürgünde

İçindeki o sesi bir tek sen duyuyordun
Gidecektin bir yere,geriye sayıyordun

Önce dilini kesip,sözlere küsüyordun
Sonra bir ceset gibi çok sesli susuyordun

Bakışın soğudukça bir düğüm kopuyordu
Gözlerim gözlerine otopsi yapıyordu

Bir diriliş misali kalktın sonra yerinden
Kan ile damarını ayırdın birbirinden

Gidiyordun bir yere maziyi döke döke
Bir ayrılık anını içine çeke çeke

Hem mesafe,hem zaman sana eşlik ediyor
Yollar senle beraber ayaklanmış gidiyor

Peşine düşemeden uzaklar seni içti
Yolların ayağıma pranga gibi geçti

Öyle gidiyordun ki sürgünler üşümüştü
Sen yollara değil de yollar sana düşmüştü

Bir seyir perde perde zihnimi dışlamıştı
Ufuklar gözlerimi kusmaya başlamıştı

Sen uzağa gittikçe uzaklar bana erdi
O an sanki yol bendim adımların neşterdi

Gidiyordun bir yere,gündüzü yara yara
Mesafeler peşinden koşuyordu o sıra

Bizi böyle yapan ne?Hangi sitem,hangi iz
Döllenmemiş bir rahmin düş çocuklarıydık biz

Kalan son pencereme demirden ağlar ördün
İçimdeki çocuğa kürtajı layık gördün

Gidiyordun bir yere…Gidiyordun öylece
Sessizliğin bir ilah oluyordu böylece

MEZARKABUL55

Rağbet: Derecelenmemiş [?]