“Bugün Cuma enseni kapa” esprisiyle bir şaplak yediniz mi hiç?Ben de yemedim ama bu söz bana hep okul yıllarımda katıldığım milli bayramlarımızı hatırlatır.Bir çok öğrenci gibi ben de beden eğitiminden zayıf almamak için öğretmenimin tehdidiyle bu bayramlara teşrif ederdim.Bu bayram sabahları bana ve diğer kısa boylu arkadaşlarıma eziyet gibi gelirdi.Öğrenci sırasına girer kısa boylu olmak benim suçum gibi arka sıralarda yerimi alırdım.Hala uzun boyluların öne kısa boyluların arkaya dizilme mantığını anlamış da değilim.Sonrasında ise stada doğru yolculuğumuz başlardı.Yoklama nasıl olsa okulda alınmıştı ve benim aklımdan kaçma planları bir bir geçerdi.Aslında pencereden sarkan insanlar,dükkanlarından çıkan esnaflar ve merak dolu bakışlar çok hoşuma gider bu yolculuk cazip hale gelir ve bugünün en güzel yanı olurdu.Fakat sıra bozuldu diye azar işitip dayak yiyen arkadaşlarımızda olurdu.Halbuki bugün bayramdı ve biz çocuk olarak mutlu olmalıydık.Maceralı bir yolculuktan sonra stattaki yerimizi alırdık.Bayramda tek duyduğum ses kaymakamın” Bayramınız kutlu olsun gençler” sözüydü..Ardından hocalarımız tarafından öğretilen “Sağol” sesine eşlik ederdim.Bundan sonrası mı yok… sanki bir eziyet gibi tamamen ense,ense,ense….
Bensum(Burcubade’nin katkılarıyla)
Rağbet: 8% [?]

1 Yorum
İnsan ne kadar büyüse de içinde hep bir çocukluk vardır.Bu hikayeye katkıda bulunurken çok güldüm ve okul anılarımı hatırladım.İnanın ki geçmişin her zaman duygulandırıcı yanı oluyomuş.Bu hikaye eminim ki bir çok kişinin de anılarını tazeletecektir.Başka toplumsal anılarda buluşmak dileğiyle…
Yazan 14 Ocak 09 Saat 12:51 pm
Yorum Yapın
Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.