Dersimi Aldım
Nerden tanıdım seni, behey Murat Canbolat,
Nereye gitsen olay, her fiilin kabahat!
Geçen Pazar günüydü çarşıda geziyordum,
Mizahi bir vakayı adeta seziyordum.
İğneden korkarım ya, bir dostun hatırına,
Kan vermek için girdim Kızılay çadırına.
Sağlıkçılar zatımı sedyeye yatırdılar,
İtinayla koluma iğneyi batırdılar.
Kan tutar, canım yanar, biraz zor geldi bana,
Kanı görmemek için başı çevirdim yana.
İki sedye ötede Canbolat yatıyordu.
Varlığımdan habersiz devamlı atıyordu!
“Kızılay teşkilatı şu tarihte kuruldu,”
Murat’ı dinlemekten hemşireler yoruldu!
Bilgi işi bitince imtihana başladı;
Tarihten sorularla kızcağızı haşladı;
“Osmanlı’daki adı ne idi Kızılay’ın?
Kurucuları kimler, biliyorsanız sayın!”
Hemşire dedi: “ hocam, öğretmediler bize,
Öğretirseniz eğer, minnet duyarım size”
Murat derse başladı, işlem sürdü bir yandan,
İlim aşkına geçti, iki ünite kandan!
Ve “Hilal-i Ahmer”i öğretti hemşireye,
Yorganı feda etti minicik bir pireye!
Sokakta, evde, barkta her alanda tedrisat;
Murat Canbolat için tükenmez asla fırsat!
Ben o gün şahit oldum öğretmenin hasına,
Her an, her şartta ilim; hem de kan pahasına!
HALİL GÜLŞEN
Rağbet: Derecelenmemiş [?]
