Senin kitabında dost ve yâr için ölünür,
Lâkin kitap düş gibi; hep yarıda bölünür,
Mutluluk kapısından cinnetlere gelinir,
Deliye çıkmış adın ve hep öyle bilinir.

Aşk denilen bir humma; titremek, yanmak gerek,
Dostluk sınırsız vadi ve kaplayacak yürek,
İkisi de gönülde örülür ilmek ilmek,
Kumsalda ayak izin tek dalgayla silinir,
Deliye çıkmış adın ve hep öyle bilinir.

Bitpazarı’nda vefa, dostlar açık arttırma,
Yine de dosttur onlar, gemileri yaktırma,
Kırılan daim sen ol, dost tepesi attırma,
Onlar akîl, sen deli sana bundan gülünür,
Deliye çıkmış adın ve hep öyle bilinir.

“Sevgilim” dedin durdun, tektaşa satmadı mı?
Mutluluk şarkınıza zehiri katmadı mı?
Vefadan bahsederken yasak bal tatmadı mı?
Her şeye rağmen aklın bir cilveyle çelinir,
Deliye çıkmış adın ve hep öyle bilinir.

Hiç mi hiç anlamadın; dostluk, aşk artık bitmiş,
Her biri bir gemiye binmiş, sonsuza gitmiş,
Hatıraları bile bir serap olup yitmiş,
Bir anlasa yüreğin, göz göz olur delinir,
Deliye çıkmış adın ve hep öyle bilinir.

Makman

Muammer Akman

Rağbet: Derecelenmemiş [?]

Senin kitabında dost ve yâr için ölünür,
Lâkin kitap düş gibi; hep yarıda bölünür,
Mutluluk kapısından cinnetlere gelinir,
Deliye çıkmış adın ve hep öyle bilinir.

Aşk denilen bir humma; titremek, yanmak gerek,
Dostluk sınırsız vadi ve kaplayacak yürek,
İkisi de gönülde örülür ilmek ilmek,
Kumsalda ayak izin tek dalgayla silinir,
Deliye çıkmış adın ve hep öyle bilinir.

Bitpazarı’nda vefa, dostlar açık arttırma,
Yine de dosttur onlar, gemileri yaktırma,
Kırılan daim sen ol, dost tepesi attırma,
Onlar akîl, sen deli sana bundan gülünür,
Deliye çıkmış adın ve hep öyle bilinir.

“Sevgilim” dedin durdun, tektaşa satmadı mı?
Mutluluk şarkınıza zehiri katmadı mı?
Vefadan bahsederken yasak bal tatmadı mı?
Her şeye rağmen aklın bir cilveyle çelinir,
Deliye çıkmış adın ve hep öyle bilinir.

Hiç mi hiç anlamadın; dostluk, aşk artık bitmiş,
Her biri bir gemiye binmiş, sonsuza gitmiş,
Hatıraları bile bir serap olup yitmiş,
Bir anlasa yüreğin, göz göz olur delinir,
Deliye çıkmış adın ve hep öyle bilinir.

Muammer Akman

Rağbet: Derecelenmemiş [?]

Gül Oldu Bana

 

Ellerin yastığı sana kuş tüyü,
Yattığım yastıklar taş oldu bana,
Bu aşk bitmez derken bozuldu büyü,
İstikbal gözümde yaş oldu bana.

Vedanı ederken gayet mutluydun,
En fazla bu tavrın dert oldu bana,
Ben kan ağlıyorken sen umutluydun,
Feleğin sillesi sert oldu bana. 

Vuslatı düşlerken firkati buldum,
Ayrılık ateşi kor oldu bana,
Aşkının bendesi zavallı kuldum,
Azadını kabul zor oldu bana.

Sen gittin ya artık, aşk meşk istemem,
Sevda denilen şey zûl oldu bana,
Şu dar-ı dünyada köşk möşk istemem,
Dünyanın ederi pul oldu bana.

Sen mutlu ol yeter, bakma geriye,
Gülşenimiz yandı, kül oldu bana,
Büyük sevdamızdan kalan hediye;
Yaprakları yanmış gül oldu bana.

Makman
Muammer Akman

 

 

 

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Rağbet: 20% [?]

YALNIZLIK ŞARKISI

Yalnız yolculuk hayat,
Yürüyüp gitmek gerek,
Eş dost arama heyhat!
Silinip yitmek gerek.

Yaşam öyle kimsesiz; yıkılmış çardak gibi,
Kalbim öyle sahipsiz; kırılmış bardak gibi.

Sevgili yarı yolda,
Çekip gider, şaşırma!
Sen hazırlıklı ol da,
Son treni kaçırma!

Öyle gereksizim ki; ağaçta budak gibi,
Nasıl susuzum dosta; çatlamış dudak gibi.

Yalnızlıktır son tren,
Bu yolculuğa alış!
Ve yaptığında fren;
Son durak, sonsuz kalış.

Yaşanılmış her günüm bana bir tuzak gibi,
Tüm hatıralar flû, sanki çok uzak gibi.

Muammer Akman

Rağbet: Derecelenmemiş [?]

Ensemde yine bak o meşum ağrı,
Yaz çabuk mu geldi, daha çok erken,
Ruhumda, beynimde kükreyen çağrı,
Gel diyor bana gel, ben olmaz derken.

Geçiyor mevsimler, biz habersiziz,
Sanki çok mutluyuz ve kedersiziz,
Aldanmak yazımız, çok kadersiziz,
Sorgu kahrediyor şafak sökerken.

Başhekim, çağırma beni oraya,
İlaç olamazsın onmaz yaraya,
Nöbetlerde teslim oldum sara’ya,
Mutluyum kendime kefen dikerken.

Bu yaz gelemezsem küsme başhekim,
Bitsin artık çilem, bitsin bu çekim,
Gitmek zamanıdır işte nitekim;
Gönlüme bir akşam hüznü çökerken.

Ne mutlu olurdum başhekim inan,
Dert, tasa ne imiş hepsi bir yalan,
Yârimi görseydim, kalbimi çalan;
Kabrimin üstüne güller dökerken.

Makman
Muammer Akman

Rağbet: Derecelenmemiş [?]

GÖZLER

Bırak fikrin gönlünde iyi ameller örsün,
Gözler görmese olur, tek gönül gözü görsün,
O gözün kapalıysa gözlerinden bana ne?
Benim gözümde inan ancak bir bakar körsün.

Muammer Akman (Makman)

Rağbet: 24% [?]

YOLCULUK

Gitmek gerekli dostlar, geride kalsın hayat,
Çağrı ki yüce yerden, o çağrıya uyulur,
Hiçbir şey gizlemeden gitmeli rahat rahat,
Tek bir sır da gizlense orda mutlak duyulur.

Bu artık son yolculuk, gayet sakin olmalı,
Uhrevi güller açıp dünyeviler solmalı,
Uçup giden o ruha vuslat şevki dolmalı,
Gereksiz olan beden şimdi ruhtan soyulur.

Beden artık toprakta onun derdi bitmiştir,
Yıllardır misafiri ruh da uçup gitmiştir,
Arkada kalanlarsa bir gayyada yitmiştir,
Ruhun hiç haberi yok, o yoluna koyulur.

Bu yol tek yere çıkar, daha hiç sapılmamış,
Bir ışık ki tasviri henüz hiç yapılmamış,
Hiçbir ruh yoktur orda cezbeye kapılmamış,
Vuslat denilen şeye o ışıkta doyulur.
Muammer AKMAN

Şiiri sesli dinlemek için altta player basınız ve indirmek için bu linke tıklayınız

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Rağbet: 16% [?]