Edebiyat Mevsimi Dört Mevsim Yaşanır

KIŞA YAKARIŞ

Kar dolaştı sessizce gergefinde gecenin

Ölüm düştü önüne ters esen rüzgârlarla.

Kâbusunda kayboldu bu kara bilmecenin

Bir kelebek misali gökten yağan karlarlarla.

________Ömre kışı getirdin işledin nakış nakış

________Buradan gideceksin bilmem hangi yana kış?

 

İlkbahara ilk adım değil miydi amacın?

Doğaya gebe kalan toprağı canlandırmak?

Ölümü kusuyorsun üzerine muhtacın

Korkunun kokusuyla akıyor şimdi ırmak.

________Vakitsiz ölüm verdin ondan bu ağıt yakış

________Kalemime kan düştü uyuyor mu kana kış?

 

Düş toplarken çocuklar gecenin kanadından

Zehir sızdı bacadan karanlık ecel döktü.

Umutla bahsederken ölüm akan adından

Gözyaşları kurudu soğuk bir buğu çöktü.

________Göğe uçan kuş gibi bacadan koşan akış

________Soğuktan mı korktun ki sebep oldun cana kış?

 

Uzaklaştı ufuklar kara tren hızıyla

Ateşli basamaklar önlerinde yükseldi.

Daldı sonsuz uykuya yürek yakan sızıyla

Gözlerde coşan neydi, bu nasıl büyük seldi?

________Azametin bu muydu cana ölüm bırakış?

________Sen gidersin kar yağar her zaman vatana kış.

 

Kartopu oynayacak, koşacak, kayacaktı

Senin düşünden çalıp düşecekti bahara.

Kardelen gibi kalkıp yılları sayacaktı

Işıkları söndürdü beyazdan tüten kara.

______ Daha önce gördün mü böyle acı bir bakış?

______ Kaç cana sebep oldun yakıştı mı sana kış?

                                                               AFET KIRAT

 

 

 

Rağbet: 24% [?]

ARKANA BAKMADAN GİT

Arkana bakmadan git, talan olan sokaktan

Gecenin kanadıyla ayrılarak şafaktan

Düşleri toplamadan çiğ düşmeyen topraktan

Titreyen sabahları bana bırak öyle git.

  Devamını oku »

Rağbet: 24% [?]

KIZIL ÇATIYA ÖZLEM

Zulme çatınca adım duyuldu bin gün ahım

Her darbe nefesinde döküldü bin günahım.

_______Yeni doğan güneştim sulayıp söndürdüler Devamını oku »

Rağbet: 16% [?]

PENCERELER

Penceremden baktım da göremedim bir anlık

Yıldızlı gökyüzüyle ilerleyen gecede..

Sokaklar karanlıktı içim daha karanlık

Ah ederek kayboldum şu lanet bilmecede.

 

Kimseyi bulamadım çıkmazları aşarak

Karanlığı izleyen sanki yalnız ben varım.

Ellerimi uzatıp yıldıza ulaşarak

Bir deli yüreğim ki içimde canavarım.

 

İzledim ışık saçan küçük pencereleri

Kimi kapalı kimi açık kalmış perdeler.

Göz kırpan pencereyle canlanan geceleri

Şenlendiren insanlar acep şimdi nerdeler.

 

Bir kız nasip alıyor gözünden akan tuzdan

Diğer camda bir çocuk gülüyor tatlı tatlı.

Kadın destek buluyor yaslandığı omuzdan

Hayalden ata binmiş hem de bulut kanatlı.

 

Acılar uçsun diye kimi camını açmış

Kimi nara atıyor düştüğü sarhoşluktan.

Şu küçük haylaz çocuk yine okuldan kaçmış

Usanmamış belli ki bu tür başıboşluktan.

 

Bir ihtiyar yatıyor ölü gibi upuzun

Dudakları oynuyor sayar gibi zamanı.

Kim bilir daha yakın sizin son uykunuzun

Kanatlanıp uçacak gülümseten her anı.

 

Kim bilir ki kaç hasta bir sonsuzun yolcusu

Gece geçsin bekliyor görmek için sabahı.

Belki de sabah saklar önünde ona pusu

Göğsüne pençe atar dinlemeden eyvahı.

 

Daha nice öykü var penceremden gördüğüm

Bana ışık olurken gökyüzünde yıldızlar.

Bir ben miyim acıyan çözüldü bak kördüğüm

Şahit olan camların kalbi daha çok sızlar.

                                             AFET KIRAT

 

 

Rağbet: Derecelenmemiş [?]

DÖNER Mİ BİLMEM

Çabuk indi ufkuma felekten kara perde

Ümitlerin ilmeği susamış mı infaza?

Tebessümle işlenen bu harika eserde

Sırtımda çıkınımla koşup geldim son yaza.

 

Gün oldu söğüt gibi esintiyle eğildim

Gün oldu fırtınada dimdik ayakta durdum.

Can taşıdım içimde dağdaki taş değildim

Öfkelendim kalbimi kendi elimle vurdum.

 

Kamçıladı gözyaşım terkisinde atımın

Nasibimmiş bilmedim her an şaklayan yemek

Sefasını sürmedim günlük saltanatımın

Bir anda kayacakmış gökte yıldızım demek.

 

Uçan balonlarımı toplayın gökyüzünden

Elma şekerlerimi geri verin elime

Çocuk olmak dileğim usandım bu hüzünden

Bez bebeğim yırtıldı elimde lime lime.

 

Zamanında kadrini kıymetini bilmedim

Uzak iklime düştü mutlu geçen anlarım.

Hepsi içimde gizli kaybetmedim, silmedim

Dönsün geri diyorum çocukluk zamanlarım.

                                                            AFET KIRAT

Rağbet: Derecelenmemiş [?]

HALICI KIZIN DÜŞLERİ

Dudaktaki gülüşün kovuğundan inmiştim
Yerleşerek umutla gönül kasabasına
Kız demişler adıma kızmamıştım, sinmiştim
Bakmamışlar bir tek gün ruhumun çabasına.

Bazen bir halı oldum sabır ile dokunan
Bazen de çılgın çiçek sevgi sundum hayata
Bazen bir kitap oldum yalan yanlış okunan
Bilinmedi değerim satıldım yok fiyata.

Bir elim uzanırken sıcacık denizlere
Diğer elim buzullar arasında kayboldu.
Bir çocuğun düşüyken aniden düştü yere
Sinsice bastı gece beyaz güllerim soldu.

Gölgeleri asarken dokunan ilmeklere
Hayallerim renk oldu işledim nakış nakış.
Karşılık, bir gözyaşı verilen emeklere
Duyulmadı avazım boşa gitti yakarış.

Bir kızın düşlerini çiğnediler görmeden
Bıçak açmaz dilimin türküleri ezildi.
Ne hayaller kurmuştum düğümleri örmeden
Hoyrat ayaklar ile acımadan gezildi.

İnsanım sanıyordum bir halıymışım meğer
Dövüldüm tek sebebi tozumu silkelemek.
Duyguları sorulmaz kıza verilmez değer
Bu şiddete, çileye dayanır mı kelebek?
                                                       AFET KIRAT

Rağbet: Derecelenmemiş [?]

SARMAŞIK

İdamlık urgan gibi yeşil dalın boynumda

Sen sevdaya sevdalı bense hasrete aşık.

Hazan geldi solarsın elim kaldı koynumda

Vuslat var mı yakında susma söyle sarmaşık.

 

Her bahar yeşerirdin umut dolu gönlüme

Neşe, hüzün saçardı gözündeki tek ışık.

Sensizlik acı ama benzemiyor ölüme

Birden boynun büküldü neden öyle sarmaşık.

 

Hazan hüzün getirir gözlerin doldu yine

Bir günlük saltanatla sen gitmeye alışık.

Ne kadar da mutluydum gitmek senin neyine

Veda zamanı yakın hayat böyle sarmaşık.

 

Sen gidersin gelirsin geçse bile zamanlar

Ben gidersem dönemem kural böyle karmaşık.

Hasret ölümden beter ancak yaşayan anlar

Son defa sarılalım yaklaş şöyle sarmaşık.

                                               

                                                     AFET KIRAT

Rağbet: Derecelenmemiş [?]