Bana gülüm diyenler toprağıma dert kattı
Dalımı yaprağımı yolanlar ağlattılar
Kurumuş bir bozkıra bu hoyrat eller attı
Etrafımdaki diken olanlar ağlattılar
Sevilip sevilmeyi, binbir ümit etmiştim
Çiçek olup kalp diye kayalıkda bitmiştim
Bülbül gibi şakıyıp viran bağda ötmüştüm
Umut ile yeşerip solanlar ağlattılar.
Hiç kimsenin sevgisi gerçek sevgi değildi
Sahte sevgi sözleri zor görünce dağıldı
İlk kez senin sevgine bu yüreğim eğildi
Çünkü beni yıllarca yalanlar ağlattılar
İşte böyle yılların hüznünü tadıyorken
Bir parça sevgi için ömrümü adıyorken
Yüreğim isyanlarda aşk hayal ediyorken
Zehrolup yüreğime dolanlar ağlattılar
Güvendiğim dağlara yıllarca kar yağmıştı
Bu kadar dert bu kalbe hayret nasıl sığmıştı
Senle umut güneşi bana gece doğmuştu
Bu yazgıma karayı çalanlar ağlattılar.
Ana olsam da bir kez ben ana diyemedim
Bu sevgi hırkasını sırtıma giyemedim
Böyle bir kokuyu ben ömrümce duyamadım
Koynumda beslediğim yılanlar ağlattılar.
Ben mi erken yaşadım sen mi çok geç kalmıştın
Adresimi felekten yanlış günde almıştın
Hayatın neresinde yaşamaya dalmıştın
Senden önce düştüğüm talanlar ağlattılar.
Ey uzaktan gönlüme ses olan şair yürek
Ege incisi gibi has olan şair yürek
Yüreğimde yokluğu yas olan şair yürek
Senden öncesinde tüm kalanlar ağlattılar
Hatice Katran
Rağbet: 8% [?]
